Przewodnik: Inkscape

Przewodnik: Inkscape

Przewodnik po Inkscape – darmowym, w pełni spolszczonym, otwartym programie do pracy z grafiką wektorową. Można w nim projektować np. logo, plakaty, ulotki, wizytówki, layouty itp. Paleta możliwości i wygląd przyborników Inkscape zbliża go do odpowiedników komercyjnych, takich jak Corel Draw (od wersji 10) i Adobe Illustrator. Obsługują one bazowy format zapisu plików programu Inkscape, tzn. SVG, co umożliwia swobodne przenoszenie treści pomiędzy wymienionymi programami.

http://www.bibliotekapraktyczna.pl/download/BIB_przewodnik_Inkscape.pdf

Rysowanie łamanych i krzywych Béziera w programie Inkscape.

W programie Inkscape wybierz z przybornika narzędzie

Aby narysować krzywą kliknij w dowolnym miejscu ekranu i trzymając wciśnięty lewy przycisk myszki przeciągnij nią po ekranie (podobnie jak to robisz ołówkiem po kartce papieru). Powstanie w ten sposób nieregularna krzywa.

Możesz też narysować linię prostą. Wciśnij i puść lewy przycisk myszki, przesuń wskaźnik w inne położenie i ponownie naciśnij lewy przycisk myszki.

Narzędzie  pozwala również na rysowanie krzywych Béziera. Buduje się je w podobny sposób jak łamane z tą jednak różnicą, że tworząc kolejny punkt krzywej należy umiejscowić kursor w żądanym miejscu i trzymając wciśnięty LPM przesuwać kursor w celu uzyskania odpowiedniej krzywizny powstającego łuku. Pojawia się wtedy niebieski odcinek, który jest styczyny do punktu krzywej – tego w którym nastąpiło naciśnięcie LPM. Im dłuższy jest ten odcinek, tym bardziej tworzony łuk „przykleja” się do niego.


Narysowanie bardziej złożonych krzywizn z wykorzystaniem narzędzia  jest bardzo trudne. W praktyce rysuje się „z grubsza” kształt, a następnie dostosowuje się go wykorzystując narzędzie  służące do edycji ścieżek.

 

Krzywe i powierzchnie Béziera.

Grafika komputerowa jest jednym z ciekawszych działów informatyki. O jej przydatności nie trzeba Was pewnie przekonywać (szczególnie tych, którzy sporo czasu spędzają przy grach komputerowych). Dziś trudno już wyobrazić sobie grafika, projektanta, twórcę filmów animowanych czy efektów specjalnych, który może obyć się bez komputera i zaawansowanych programów graficznych. Często metody i algorytmy wykorzystywane do tworzenia na ekranie komputera realistycznie wyglądających obiektów, scen czy animacji są bardzo skomplikowane. Do podstawowych narzędzi grafiki komputerowej zalicza się m.in. krzywe i powierzchnie Béziera (szczegółowy artykuł o krzywych Béziera) , które są przez grafików często wykorzystywane w ich codziennej pracy.

Obraz grafiki wektorowej jest budowany z prostych figur geometrycznych takich jak proste, krzywe, prostokąty, koła. Narysowane linie w grafice wektorowej nazywamy krzywymi, ścieżkami lub wektorami. Praca z nimi polega na wstawianiu kolejnych punktów zakotwiczenia (węzłów) i budowaniu kolejnych segmentów (odcinków) linii. Najprostszym przykładem takiej ścieżki jest linia przedstawiona na rysunku 1.

Jeżeli chcesz uzyskać linię prostą to musisz tak ułożyć punkty kontrolne, aby leżały na linii łączącej oba węzły;

Rys.1

  • Gdy przesuniesz jeden z punktów kontrolnych tak, aby nie leżał na prostej łączącej dwa węzły, to wtedy segment „wybrzuszy” się w taki sposób, by w węźle segment był styczny do linii łączącej węzeł z punktem kontrolnym
  • Gdy oddalisz punkt kontrolny od węzła, to krzywa będzie „łagodniej” przechodzić przez węzeł.

Krzywa i jej węzły powstałe podczas jej tworzenia, rysunek2.

Rys.2

Rysunek 3 – Kaczuszka  składająca się z 32 krzywych Béziera (niebieskie kropki to punkty kontrolne wszystkich krzywych).

Rys.3

O programie Inkscape…

Inkscape jest programem służącym do tworzenia oraz edycji grafiki wektorowej. Grafika wektorowa służy do projektowania symboli, logotypów, ikon a nawet złożone rysunki postaci, czy obiektów. Podobnie jak GIMP jest oprogramowaniem rozpowszechnianym na licencji GNU GPL, która pozwala użytkownikowi na:

  • uruchamianie programu w dowolnym celu,
  • analizowanie, jak program działa i dostosowywania go do swoich potrzeb,
  • rozpowszechnianie niezmodyfikowanej kopii programu,
  • udoskonalanie programu i publicznego rozpowszechniania własnych ulepszeń, dzięki czemu może z nich skorzystać cała społeczność.

Dzięki temu program jest bezpłatny i można go używać zarówno do celów prywatnych jak i komercyjnych bez żadnych opłat.

Inkscape to bardzo uniwersalne narzędzie. Swoją elastyczność w działaniu zawdzięcza nie tylko możliwości tworzenia najprostszych obiektów takich jak elipsy i prostokąty, ale przede wszystkim bardzo intuicyjnemu interfejsowi do rysowania nawet bardzo złożonych kształtów za pomocą krzywych Beziera.

Poza samym tworzeniem obiektów program umożliwia także zmianę ich kolorów, przezroczystości, a nawet nanoszenie różnego rodzaju gradientów (również z przezroczystymi i półprzezroczystymi kolorami), deseni oraz nakładanie masek i przycięć.

Interfejs programu Inkscape składa się z kilku paneli umieszczonych w jednym oknie. Poniżej przedstawiony jest wygląd „domyślnego” interfejsu, ponieważ jego wygląd, a ściślej zawartość poszczególnych paneli, jest zależna od wybranego narzędzia.

Szczegółowy opis wszystkich elementów zobacz na stronie kursu obróbki grafiki komputerowej.

Program Inkscape pozwala na zapisywanie plików w formatach:

  • SVG (czysty) – uniwersalny format dwuwymiarowej grafiki wektorowej(statycznej i animowanej), nieobwarowany licencjami i patentami,
  • SVG (inkscape) – nieco zmodyfikowana wersja formatu SVG – natywny format programu Inkscape,
  • PS – uniwersalny język opisu strony opracowany przez firmę Adobe Systems, będący obecnie standardem w zastosowaniach poligraficznych,
  • EPS – format plików, będący podzbiorem języka PostScript, służący do przechowywania pojedynczych stron grafiki wektorowej w postaci umożliwiającej osadzanie ich w innych dokumentach,
  • AI – rozszerzenie wewnętrznego formatu plików programu Adobe Illustrator. (Uwaga! Ten typ pliku uzyskuje się poprzez zapisanie pliku w formacie .PS a następnie ręczną zmianę rozszerzenia na .AI).

Inkscape w praktyceopis programu Wikipedia;

Wideo tutoriale podstawy Inkscape – inkscape-tutorial.pl;

Formaty graficzne….

Najpopularniejszymi formatami graficznymi od wielu lat jest JPEG i GIF. Czy zawsze jednak są także najlepszym możliwym rozwiązaniem? Grafiki można zapisać do pliku, używając różnych formatów graficznych. Nie ma jednego uniwersalnego sposobu zapisu obrazów, każdy ma swoje mocne i słabe strony. Formaty plików graficznych można podzielić na formaty przechowujące grafikę rastrową oraz te przechowujące grafikę wektorową.

Grafika rastrowa (raster graphic) – obraz powstaje przez odpowiednie zabarwienie punktów (pikseli) na ekranie i jest pamiętany w postaci bitmapy (mapy bitowej, czyli zbioru pikseli). Dobrym kreśleniem obrazu bitmapowego jest płótno (ang. canvas), ponieważ w rzeczywistości praca z bitmapą przypomina malowanie.

Grafika wektorowa (obiektowa, ilustracyjna) (vector graphic) – sposób tworzenia i przechowywania w komputerze ilustracji, które są reprezentowane w postaci równań figur geometrycznych (odcinków, łuków, okręgów, elips). Dzięki temu poszczególne elementy obrazu – rysunku (obiekty) mogą być przekształcane niezależnie i obraz nie traci na rozdzielczości, zajmuje mniejszy obszar pamięci, niż zapisany w grafice rastrowej. Łatwo poddaje się zmianom wielkości, nie tracąc przy tym na jakości. Wariantem grafiki wektorowej jest dynamicznie rozwijająca się w ostatnich latach grafika trójwymiarowa (3D).

Obrazy wykonane w technice rastrowej:

  •  nie mogą być dowolnie skalowane – powiększanie punktów obrazu powoduje utratę ostrości i efekt „schodkowania”;
  • zależą od rozdzielczości monitora lub drukarki;
  • mogą być tworzone automatycznie lub przez skanowane;

Obrazy wykonane w technice wektorowej:

  • są zawsze tej samej jakości, niezależnie od skali w jakiej zostaną wyświetlone;
  • muszą być wykonane przez człowieka (grafika);
  • składają się z fragmentów będących osobnymi obiektami, dzięki czemu można zmieniać sposób i kolejność ich nakładania;

Obrazy graficzne składają się z pojedynczych punktów lub pikseli. Formaty plików graficznych mogą być skompresowane lub nieskompresowane. W zależności od stopnia kompresji, jakość obrazu ulega pogorszeniu.

W przypadku profesjonalnych zastosowań należy wybierać formaty, które nie pogarszają jakości obrazów.

W przypadku prostych grafik używanych w dokumentach, na stronach WWW czy zdjęć umieszczanych w albumach internetowych można pokusić się o niewielką kompresję, która pozwoli oszczędzić cenne bajty i w efekcie zmniejszyć rozmiar pliku.

Formaty graficzne – prezentacja.

 

 

Grafika….

Grafika komputerowa – przykłady zastosowań:

  • wizualizacja danych pomiarowych (wykresy dwuwymiarowe i trójwymiarowe),
  • wizualizacja symulacji komputerowych,
  • projektowanie wspomagane komputerowo (CAD),
  • przygotowanie publikacji (DTP),
  • efekty specjalne w filmach,
  • gry komputerowe.

Klasyfikacja grafiki ze względu na sposób jej tworzenia:

  • grafika rastrowa − obraz budowany jest z pojedynczych punków (tzw. pikseli),
  • grafika wektorowa − obraz budowany jest z krzywych.

Grafika rastrowa – metoda tworzenia grafiki komputerowej traktująca obraz jako zbiór bardzo małych niezależnych od siebie punktów tej samej wielkości (pikseli) ułożonych równo w wierszach i kolumnach. Rastrem nazywa się siatkę takich punktów. Pliki rastrowe nazywa się również plikami bitmapowymi. Typowe formaty plików rastrowych to BMP, TIFF, GIF i JPEG. Najpopularniejsze programy do tworzenia grafiki rastrowej to Paint, Photoshop i Paint Shop Pro.

Grafika wektorowa – -metoda tworzenia grafiki komputerowej polegająca na generowaniu obrazu na podstawie jego matematycznego opisu, który określa pozycję, długość i kierunek prowadzonych linii. Obrazy wektorowe są kolekcjami wektorów, a nie punktów, jak w wypadku grafiki rastrowej. Przykładowo, narysowanie okręgu w formie wektorowej – wystarczy podać środek i promień okręgu (zamiast rysować bardzo wiele punktów – pikseli). Zwykle grafik projektuje obraz metodą wektorową, a gdy zakończy pracę, zmienia ją na bitmapę. Grafikę wektorową można tworzyć m.in. przy użyciu programu graficznego CorelDRAW, Inkscape.